இந்திய நாணயமான ரூபாயின் மதிப்பு மிக வேகமாகச் சரிந்து வருகிறது. மே இறுதியில் உலகச் சந்தையில் பெரும் பகுதி நாடுகளில் பொது நாணயமாகப் புழங்கும் அமெரிக்க டாலருக்கு நிகரான இந்திய ரூபாயின் மதிப்பு 56.43 வரை சரிந்தது. கடந்த ஏப்ரல் 2011லிருந்தே இந்த சரிவுப் போக்கு தொடர்ந்து அதிகரித்து வருகின்றது.

கடந்த 2011 ஏப்ரலில் ரூபாய் 44.40 கொடுத்தால் ஒரு அமெரிக்க டாலர் நாணயத்தை வாங்கலாம். ஆனால், இன்று குறைந்தது ரூபாய் 56.40 கொடுத்தால் தான் ஒரு டாலர் வாங்க முடியும்.

ரூபாய் நாணயத்தின் மதிப்பு கடுமையாகத் தேய்ந்து விட்டதால் பல்வேறு தொடர் சிக்கல் களை இந்திய, தமிழகப் பொருளாதாரம் சந்தித்து வருகிறது.

இந்தியாவிலும் தமிழகத்திலும் இயங்கும் தொழில் நிறுவனங்கள் பெரிதும் வெளிநாட்டு இறக்குமதியைச் சார்ந்துள்ளன. இத்தொழிற் சாலைகளுக்குத் தேவையான நிலக்கரி, உலோ கங்கள், எந்திர உதிரிபாகங்கள் போன்ற பலவும் அயல்நாடுகளில் இருந்து இறக்குமதி செய்யப்படுகின்றன. இந்த இறக்குமதி அனைத்தும் அமெரிக்க டாலர் மதிப்பில் நடக்கிறது.

இங்கிருந்து சில பொருட்கள் அயல்நாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி ஆகின்றன. ஆனால் ஏற்றுமதியின் அளவை விட இறக்குமதியாகும் பொருள்களின் அளவே அதிகம். எனவே ஒட்டு மொத்தத்தில் இந்தியா இறக்குமதி சார்ந்த பொருளியலில் இருக்கிறது.

ரூபாயின் மதிப்பு குறைந்து இருப்பது இறக்கு மதியைப் பெருமளவு பாதிக்கிறது. எடுத்துக் காட்டாக, நிலக்கரி இறக்குமதி உலகச் சந்தையில் இறக்குமதி செய்யப்படுகின்றது. பெரிதும் அவற்றைக் கொண்டுதான் இந்தியாவிலும், தமிழகத்திலும் இயங்கும் அனல் மின்சார நிலையங்களும், உருக்காலைகளும், பிற தொழில் நிறுவனங்களும் செயல்படுகின்றன.

நிலக்கரியில் பல்வேறு வகைகளில் உண்டு. ஒவ்வொரு வகைக்கும் தனித்தனி விலை உண்டு. CAFF என்ற ஒருவகை நிலக்கரியை எடுத்துக் கொண்டு இச்சிக்கலை ஆய்வோம். இவ்வகை நிலக்கரியின் சர்வதேசச் சந்தை விலை 2011 சூன் மாதத்தில் 122.80 டாலர். இப்போது அதனுடைய விலை சர்வதேசச் சந்தையில் 110.60 டாலர்.

அதாவது சர்வதேச சந்தையில் இந்த வகை நிலக்கரியின் விலை கடந்த ஏப்ரலை ஒப்பிட இப்போது குறைந்திருக்கிறது. ஆனால், அது டாலர் மதிப்பில். அதையே ரூபாய் மதிப்பில் மாற்றும் போது விலை குறைவதற்கு பதிலாக அதிகமாக கொடுக்க வேண்டியிருக்கிறது. 2011 சூன் மாதத்தில் டாலருக்கு நிகரான ரூபாயின் மதிப்பு ரூபாய் 44.40. இதனடிப் படையில் ஒரு டன் நிலக்கரிக்கு அன்றைய இறக்குமதி விலை ரூ. 5452.32. இன்று நிலக்கரி விலை சரிந்திருந்தாலும் ரூபாய் மதிப்பு அதைவிட வீழ்ந்திருக்கிறது.

ஒரு டன் நிலக்கரி 110.60 டாலர் என்றால் அதன் ரூபாய் மதிப்பு, ஒரு டாலருக்கு 55.75 என்ற கடந்த 4 மாத சராசரி மதிப்பை வைத்தப் பார்த்தாலும் ரூபாய் 6165.90. ரூபாயின் மதிப்பு கடுமையாகத் தேய்ந்து போனதால் சர்வதேசச் சந்தையில் நிலக் கரியின் விலை குறைந்திருந்தாலும் இங்கிருந்து அதிக ரூபாய் கொடுத்துத் தான் அதை வாங்க வேண்டியிருக்கிறது. அதே போல் பிற பொருள்களின் இறக்குமதி விலையும் அதி கரித்து விட்டது.

இதுபெரும்பாலான தொழில்களை கடுமையாக பாதிக்கிறது.

இந்திய நிறுவனங்கள் உள் நாட்டில் வட்டி விகிதம் அதிக மாக இருப்பதால், வட்டி குறைவாக உள்ள அயல்நாடுகளில் கடன் வாங்கிக் கொள்கின்றன. இந்தக் கடன்கள் டாலர் கணக்கில்தான் வாங்கப்படுகின்றன. இவ்வாறு இந்திய, தமிழகத் தனியார் நிறுவனங்கள் வெளிநாடுகளில் பெற்றிருக்கிற கடன் தொகை 2900 கோடி டாலர் ஆகும்.

2011 ஏப்ரலில் ஒருவர் 100 கோடி டாலர் கடன் பெற்றிருந்தால், அவருக்கு பண மதிப்ப லான கடன் 4440 கோடி ருபாய். அதே கடனை இப்போது ஒருவர் திருப்பி செலுத்துகிறார் என்றால், 5577 கோடி ரூபாய் தர வேண்டும். அதே போல் வட்டி யின் மதிப்பும் அதிகரித்திருக் கும்.

இவ்வாறு சர்வதேசச் சந்தையில் ரூபாயின் நாணய மதிப்பு குறைந்திருப்பது இங்கு கடுமையான பாதிப்பை ஏற்படுத்துகிறது. இதற்கான காரணங்கள் யாவை?

அமெரிக்க, ஐரோப்பிய நாடுகள் மிகக்கடுமையான பொருளியல் மந்தத்தில் சிக்கியுள்ளன. அங்கு தொழில் துறைகளெல்லாம் தேங்கியிருக்கின்றன. இந்த நிலையில், அமெரிக்காவையும், ஐரோப்பிய நாடுகளையும் தலைமையிட மாகக் கொண்ட பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் இந்தியாவில் தாங்கள் போட்டெடுத்த நேரடி முதலீடுகளை வேகமாகத் தங்கள் நாடுகளுக்குத் திருப்பி எடுத்துச் செல்கின்றன. திருப்பி எடுத்துச் செல்பவை டாலர் கணக்கில்.

ஒரு மாதத்திற்கு 1600 கோடி டாலர் இந்தியாவிலிருந்து திரும்பப் பெறப்படுகிறது.

இந்தியாவிற்கான டாலர் நாணய ஊற்றுக்கண்ணே அயல் நாட்டு நிறுவனங்களின் முதலீடுகள் தான். இவை மிக வேகமாக அயல்நாடுகளுக்குப் பறந்து செல்கின்றன.இதனால் இந்தியாவின் அயல்செலாவணி கையிருப்பு படுவேகமாக குறைந்து வருகிறது.

இதற்கு முன்னர் கடந்த ஆண்டுகளில் டாலருக்கு நிகரான ரூபாயின் மதிப்பு இறங்கிய போதெல்லாம் இந்திய அரசின் நடுவண் சேம வங்கி (ரிசர்வ் வங்கி) தன் கையிருப்பில் இருந்த அமெரிக்க டாலர் நாணயத்தை ரூபாய் நாணயச் சந்தையில் வெளியிடும். அதன் மூலம் நாணயச் சந்தையில் டாலரின் வழங்கல் – புழக்கம் அதிகரிக்கும். அதிக டாலர் புழக்கத்தில் வந்த பிறகு அதற்கான கேட்பு (டிமாண்ட்) உயராது. அதனுடைய ரூபாய் மதிப்பும் உயர்வது தடுக்கப்படும்.

இவ்வாறான வகையில் ரூபாய் மதிப்பு சரிந்து விழாமல் இந்தியஅரசு முட்டுக் கொடுத்து வந்தது. இப்போது, அந்த வாய்ப்பு அருகி விட்டது. காரணம் அயல்நாட்டு நிறுவனங்கள் டாலர் முதலீட்டை திருப்பி எடுத்துவிட்டதால் ரிசர்வ் வங்கியின் டாலர் கையிருப்பு குறைந்துவிட்டது. கையிலுள்ள டாலரை நாணயச் சந்தையில் புழக்கத்தில் விட்டு சமாளிக்கும் அளவிற்கு உபரி இந்திய அரசிடம் இல்லை.

இந்நிலையில், சர்வதேசச் சந்தையில் ஏற்படுகிற பாதிப்பையும் தாண்டி உள்நாட்டில் கடுமையான விலையேற்றம் நிகழ்கிறது. அமெரிக்க டாலரில் வழங்கி இறக்குமதி செய்யும் பொருள்களின் ரூபாய் மதிப்பு உயர்ந்து, உற்பத்தி செலவு கூடிவிட்டதால் தொழில் நிறுவனங்கள் அனைத்துப் பொருட்களின் விலையையும் ஏற்ற வேண்டிய நெருக்கடியில் உள்ளன.

சிறு, நடுத்தர நிறுவனங்கள் பெற்றகடனின் ரூபாய் மதிப்பு அதிகரித்து இறக்குமதிக்கு செலுத்த வேண்டிய செலவும் அதிகரித்து ஓரளவுக்கு மேல் விலையை ஏற்றிச் சந்தையில் தங்கள் உற்பத்திப் பொருட்களை விற்க முடியாத நிலையில், முழுமையாகவோ பகுதியாகவோ உற்பத்தியை நிறுத்திக் கொண்டிருக்கின்றன.

இந்தியாவிலேயே சிறு தொழில்களை அதிகம் சார்ந்திருக்கிற இரண்டாவது மாநிலம் தமிழ்நாடு. எனவே, ரூபாய் மதிப்பு சரிவு எல்லா மாநிலங்களையும் பாதித்தாலும் தமிழ்நாட்டைக் கூடுதலாகப் பாதிக்கிறது.

இந்திய அரசு கடைபிடிக்கும் உலகமய, தாராளமயப் பொருளியல் கொள்கையே இச்சிக்கலுக்கு முதன்மையான காரணமாகும். அமெரிக்க - ஐரோப்பியச் சந்தைகளோடு இந்தியத் தொழில்துறையும், இந்தியச் சந்தையும் பிணைக்கப்பட்டுள்ளதால் அமெரிக்காவில் மழை பெய்தால் தமிழ்நாட்டில் சளி பிடிக்கிறது.

ரூபாய் மதிப்புக் குறைவது ஏற்றுமதியாளர்களுக்குக் கூடுதல் வாய்ப்பை வழங்கும் என்பது கோட்பாட்டளவில் சரிதான். ஏனெனில், ரூபாய்க்கு எதிரான டாலர் மதிப்பு உயரும் போது, டாலர் மதிப்பில் ஏற்றுமதி செய்யும் ஏற்றுமதி யாளர்களுக்கு ரூபாய் கணக்கில் கூடுதல் வருமானம் கிடைக்கும். ஆனால், இன்றைய நிலையில் அது வெறும் ஏட்டுக்கணக்காகவே இருக்கிறது.

ஏனெனில், அமெரிக்க – ஐரோப்பியச் சந்தைகள் தேங்கிக் கிடக்கின்றன. அங்குள்ள மக்களின் வாங்கும் சக்தி கடுமையாகக் குறைந்துள்ளது. அங்குள்ள தொழில் நிறுவனங்கள் தொழில் முடக்கத்தில் உள்ளன.

இந்நிலையில், திருப்பூர் பின்னலாடையோ, தமிழகத்தின் ஆடைகளோ அமெரிக்க- ஐரோப்பியச் சந்தைகளில் விற்பனையாக முடிவதில்லை. எனவே, ஒரு தற்காலிக நிவாரணமாகக் கூட திருப்பூர் ஏற்றுமதியாளர்கள் இந்த ரூபாய் மதிப்பின் குறைவால் கிடைக்கக்கூடிய இலாபங்களைப் பெற முடியவில்லை. மாறாக, இறக்கு மதியின் சுமையை மட்டுமே சுமக்க வேண்டியுள்ளது.

பொருளியல் வகையிலும், தொழில்நுட்ப முறையிலும் தற்சார்பைக் கைவிட்டு வல்லரசுகளைச் சார்ந்த பொருளாதாரத்தை இந்திய ஆட்சியாளர்கள் நிறுவியதால் ஏற்பட்ட சிக்கல் இது.

உள்நாட்டுத் தொழில் பெருக்கத்தில், உள்நாட்டுச் சந்தை விரி வாக்கத்தில், உள்நாட்டு மக்களின் வாங்கும் சக்தியைப் பெருக்குவதில் கவனம் செலுத் தக்கூடிய தற்சார்புப் பொருளியலே இச் சிக்கல் நேராமல் நம்மைக் காக்கும்.

ஆனால், உண்மை நடப்பில் இந்திய அரசிற்குத் தலைமை தாங்கும் பெரு முதலாளிகள், உலகமய முதலாளிகளாக இருப்பதால் அவர்களது மூலதனப் புழக்கம் இந்தியாவிற்குச் சமமாக வெளிநாட்டில் இருப்பதால் அவர்கள், இந்தியச் சந்தையின், இந்தியப் பொருளியலின் தற் சார்பை விரும்புவதில்லை.

எனவே, இந்திய வல்லாதிக் கத்திலிருந்து விடுபட்ட தமிழ்த் தேசத்தில்தான் தற்சார்புப் பொருளியலைக் கட்டமைக்க முடியும்.

உடனடியாகக் குறைந்த வட்டியில் உள்நாட்டுத் தொழில்களை, குறிப்பாகச் சிறு நடுத்தரத் தொழில்களைத் தூக்கி நிறுத்த முயன்றால், ரூபாய், ரூபாய் நாணயத்தின் சரிவை ஓரளவுக்குச் சரிகட்ட முடியும்.

“நாணயம் நடுநிலை வகிக்கவில்லை” என்று புகழ்பெற்ற பொருளியல் அறிஞர் ஜான் மேனார்டு கீன்ஸ் 1933இல் கூறினார். சந்தையில் பொருள்களின் மதிப்பை அல்லது விலையைக் குறிப்படும் ஊடகமாக மட்டும் செயல்பட்டு வந்த பணம் ஊடகம் என்ற நிலையிலிருந்து மாறி பொருளியல் ஆதிக்கம் செய்யத் தொடங்கியதையே கீன்ஸ் இவ்வாறு குறிப்படுகிறார்.

 கீன்சுக்குப் பிறகான கடந்த 75 ஆண்டுகளில் பணத்தின் ஆதிக்கம் உச்ச நிலைக்குப் போய்விட்டது. உற்பத்தித் துறையின் மீது நிதி மூலதனம் கொடுங்கோன்மை செலுத்துகிறது. நுகர்வுப் பொருள் களை உற்பத்தி செய்பவர்களை விட நிதி முதலாளிகளே பொருளியல் ஆதிக்கத்தில் முதன்மை பெற்றுவிட்டனர்.

 இதன் அடுத்த கட்ட விளைவாக உலகப் பொருளியல் துறையில் இன்று “நாணயப் போர்” நடக்கிறது. இதில் வெற்றி பெறுவதற்காகப் புகையைக் கையில் பிடிப்பது போல் வல்லரசுகளின் ஆட்சியாளர்கள் பல்வேறு முயற்சிகளில் முண்டி யடித்துக் கொண்டிருக்கின்றனர்.

 சீன அரசு தமது நாட்டு யுவான் நாணயத்தின் மதிப்பைச் செயற்கையாக 25 விழுக்காடு குறைத்துவிட்டது. தனது நாட்டின் நாணய மதிப்பைத் தானே முன்வந்து குறைப்பதா என்ற கேள்வி பலருக்கு எழுந்திடும். இதைப் புரிந்து கொள்ள நாணய மதிப்பின் வரலாற்றை ஒரு சில வரிகளில் பார்ப்பது தேவையானது.

 பண்டமாற்று நடைபெற்ற பழைய காலத்தில் பணம் அல்லது நாணயம் என்ற ஒன்று இல்லை. உற்பத்தி விரிவடைந்து வணிகம் என்பது தனித்த ஒரு பொருளியல் செயல்பாடாக வளர்ந்த காலத்தில் தான் இந்தப் பண்டப் பரிமாற்றத்தை எளிதாக்கப் “பணம்” என்ற ஒன்று முளைத்தது.

 இது ஒரு ஊடகமாகச் செயல்பட முக்கியமாக இரண்டு கூறுகள் தேவைப்பட்டன. ஒன்று, அது ஒரு அரசின் ஏற்பை (அங்கீ காரத்தை) பெற்றிருக்க வேண்டும். இரண்டாவதாக, இதுவே வரம்புக்குட்பட்டு தற்காலிகமாக ஒரு பண்டமாகச் செயல்படும் தகுதி பெற்றிருக்க வேண்டும்.

 தொடக்க காலத்தில் உலோக நாணயங்கள் இவ்வாறு செயல் பட்டன. இந்நாணயத்தில் பொதிந்துள்ள உலோகத்தின் மதிப்பும் இதற்கு ஈடாக மாற்றிக் கொள்ளப் படும் உற்பத்திப் பொருளின் மதிப்பும் ஏறத்தாழ சமமாக இருந்தன. ஒரு நாணயம் ஒரு குறிப்பட்ட அரசின் ஆட்சிப் பரப்பிற்குள்ளேயே செல்லத் தக்கதாகப் புழக்கத்தில் இருக்கும்.

 தொடக்கத்தில் நாடுகளுக்கிடையில் நடைபெற்ற கடல் கடந்த வணிகம் கூட பண்டமாற்றாகவே இருந்தது. ஆயினும் இவ்வாறான வெளி வணிகம் விரிவடைந்தபோது நாடுகளுக்கிடையில் செயல்படும் ஒரு பொது நாணய மதிப்பு தேவைப்பட்டது. அவ்வாறான மதிப்பு ஊடகமாகத் தங்கம் செயல்பட்டது.

 காகிதப் பணம் வந்த போது அது தங்கத்தின் மதிப்பால் அளக்கப்பட்டது. எனவே ஒரு நாட்டில் இருக்கும் தங்கக் கையிருப்பை அடிப்படையாக வைத்தே நாணயம் அச்சடிக்கப் பட்டது. அதாவது ஒரு நாட்டின் தங்கக் கையிருப்பு என்பது அந்நாட்டின் நாணய மதிப்பைத் தீர்மானித்தது.

 அரசின் பற்றாக்குறை வரவு செலவுக்கு இது வரம்பு கட்டியது. ஊதாரிச் செலவுகள், போருக்கான பற்றாக் குறை பட்ஜெட் ஆகியவற்றிற்கு வரம்பு கட்டப் பட்டன.

 முதல் உலகப் போர் இந்த நாணய மதிப்பின் வரம்பை வல்லரசுகளுக்கு உணர்த்திற்று. போர் செலவீனங்களை ஈடுகட்ட விருப்பம் போல் பணம் அச்சடித்துக் கொள்ள முடியவில்லை. முதல் உலகப் போரில் வெற்றி பெற்ற அமெரிக்க, பிரித்தானிய வல்லரசுகள் இதில் 1922 ஆம் ஆண்டு ஒரு மாற்றத்தைக் கொண்டுவந்தன. இதன்படி உலக நாணய மதிப்பைத் தீர்மானிக்கிற காரணியாகத் தங்கம் மட்டுமின்றி அமெரிக்க பணமான டாலரும் பிரிட்டனின் பணமான பவுண்டும் இருக்கலாம் என்று அறிவித்தன.

 இவற்றின் ஆதிக்கத்திற்கு உட்பட்ட நாடுகள் உலகின் கணிசமான பகுதியாக இருந்ததால் அந்தந்த நாடுகளில் நாணய கையிருப்பாக தங்கத்தோடு டாலரும், பவுண்டும் சேர்ந்து கொண்டன.

 இரண்டாவது உலகப் போரின் முடிவில் பிரித்தானிய ஏகாதிபத்தியம் வலுவிழந்தது. நாணயச் சந்தையிலும் பிரிட்டனின் பவுண்டு மதிப்பிழந்தது. இனி தங்கமும் அமெரிக்க டாலரும் மட்டும்தான் உலக வணிகத்தின் பொது நாணயம் என்று அமெரிக்க வல்லரசு 1944 ஆம் ஆண்டு அறிவித்தது.

 இரண்டாவது உலகப் போரைக் காட்டிலும் அதிகம் பொருள் இழப்பும் உயிரிழப்பும் ஏற்பட்ட போராக வியட்நாம் போர் திகழ்ந்தது. வியட்நாம் மீதான தனது ஆதிக்கப் போரில் அமெரிக்க வல்லரசு பெரும் நிதிப் பற்றாக் குறையைச் சந்தித்தது. இதிலிருந்து மீள்வதற்காக அமெரிக்கக் குடியரசுத் தலைவர் நிக்சன் 1971 ஆகஸ்ட் 15ல் ஓர் அறிவிப்பை வெளியிட்டார். “இனி தனது வணிகத்தில் அமெரிக்க அரசு தங்க மதிப்பைக் கணக்கில் கொள்ளாது. அமெரிக்காவோடு வணிகம் செய்யும் நாடுகள் டாலர் மதிப்பை மட்டுமே பொது மதிப்பாகக் கொள்ள வேண்டும்” என்றார்.

 அமெரிக்க மூலதனம், தொழில் நுட்பம், வெளிவணிகம், அரசியல் செல்வாக்கு ஆகியவற்றில் உலகின் பெரும்பாலான நாடுகள் சிக்கியிருந்ததால் 1971க்குப் பிறகு உலகப் பொது நாணயமாக அமெரிக்க டாலரே ஆதிக்கம் பெற்றது. அமெரிக்க டாலரின் மதிப்பு வலுவைப் பொறுத்தே உலக நாட்டு நாணயங்களின் மதிப்புகளும் அமைந்தன.

 இப்பொழுது உலக மயத்தையொட்டி உற்பத்தித் துறையை விட நிதி மூலதனம் கொடுங் கோலோச்சத் தொடங்கியதால் டாலர் மதிப்பில் ஏற்படும் ஏற்ற இறக்கங்கள் உற்பத்தித் துறை சார்ந்த நாடுகளைக் கடுமையாகப் பாதித்தன. 2008இல் அமெரிக்க நிதியரசர்களின் வீழ்ச்சியும் டாலர் மதிப்பின் சரிவும் உற்பத்தித் துறை சார்ந்த நாடுகளை நிலை குலைய வைத்தன.

 இச்சிக்கலிலிருந்து தன்னைத் தற்காத்துக் கொள்வதற்கும் தனது பொருளியல் மேல்நிலையை வலுப் படுத்துவதற்கும் சீனா இப்போது நாணயப் போரை தொடங்கி விட்டது. சீன அரசு டாலருக்கு நிகரான தனது யுவான் நாணய மதிப்பை 25% குறைத்து விட்டதால் அமெரிக்கச் சந்தையில் சீனப் பொருள்கள் விலை மலிவாக இறங்கத் தொடங்கி விட்டன. ஏற்கெனவே நிதி நெருக்கடியில் தள்ளாடிக் கொண்டிருக்கிற அமெரிக்க உற்பத்தித் துறை, தனது சொந்த நாட்டுச் சந்தையை இழந்து வருகிறது. அமெரிக்காவில் மட்டு மின்றி ஐரோப்பியச் சந்தையிலும் சீனப் பொருள்களின் ஆதிக்கம் பரவி வருகிறது.

 ஏற்கெனவே கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளாகப் பல்லாயிரம் கோடி அரசுப் பணத்தை அள்ளிக் கொடுத்து நொறுங்கி வரும் தொழில் நிறுவனங்களைத் தூக்கி நிறுத்த வல்லரசுகள் பெரும் முயற்சி செய்கின்றன. இது அடுத்து வேறு ஒரு நோயாகப் படிநிலை அடைந்துள்ளது. அதுதான் கடன் சுமை.

 எடுத்துக்காட்டாக அமெரிக்க வல்லரசின் இன்றைய வெளிக்கடன் 14 இலட்சம் கோடி டாலர் ஆகும். அந்நாட்டின் மொத்த உற்பத்தியும் 14 இலட்சம் கோடி டாலர்தான். அதாவது அமெரிக்கா தனது தலை மூழ்கும் கடனில் உள்ளது. இது போல் ஜப்பானின் வெளிக்கடன் 167% எஈக ஆகும். அதாவது ஜப்பான் கடனில் மூழ்கி வெகு நாட்கள் ஆகிவிட்டன. பிரான்ஸ் கடன் அளவு 86%. இங்கிலாந்து 53%. ஜெர்மனி 72%. இத்தாலி 115% இவ்வாறு கிட்டத்தட்ட எல்லா மேற்கத்திய வல்லரசுகளும் கடனில் சிக்கியுள்ளன.

 இதனைச் சரி செய்வதற்கு இந்நாட்டு அரசுகள் செலவினக் குறைப்பு என்ற பெயரால் மக்கள் மீது ஒரு பொருளியல் தாக்குதலை நடத்துகின்றன. பிரான்சு அரசு பெருமளவு வேலை வாய்ப்பை வெட்டியுள்ளது. அந்நாட்டு அரசுப் பணியாளர்களின் ஓய்வு பெறும் வயது 2 ஆண்டுகள் உயர்த்தப் பட்டுள்ளது. 2 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகே அவர்களுக்கு ஓய்வூதியம் வழங்க முடியும் என்பதால் இந்த ஏற்பாடாம். பிரான்சு அரசின் இம்முடிவை எதிர்த்து பிரஞ்சு தேசமே போர்க் கோலம் பூண்டுள்ளது.

 பிரிட்டன், ஜெர்மனி, போர்ச்சுகல், இத்தாலி போன்ற அனைத்து நாடுகளிலும் இலட்சக் கணக்கில் வேலை இழப்பு, மருத்துவக் காப்பீடு மறுப்பு, குழந்தை நல நிதி வெட்டு, ஓய்வூதியம் தள்ளிவைப்பு போன்ற பல பிரச்சினைகளில் மக்கள் சிக்க வைக்கப்பட்டுள்ளனர். அந்நாடுகள் எல்லாவற்றிலும் தொழிலாளர், மாணவர், உழவர் போராட்டங்கள் வெடித்துள்ளன.

 சீன நாணயம் மதிப்பு குறைக்கப்பட்டு விட்டதால் அந்நாட்டில் விலையேற்றம் ஏற்பட்டு மக்கள் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர். அதுபற்றி சீன அரசுக்குக் கவலை இல்லை. செங்கொடிச் சீன அரசு ஏற்றுமதி சார்ந்த வளர்ச்சி என்ற தாராள மயக் கழிசடைப் பாதைக்குப் போய் ஆண்டுகள் பல ஆகிவிட்டன.

 இந்தியாவில் ஏற்கெனவே பணவீக்கமும் விலையேற்றமும் கொடிகட்டிப் பறக்கின்றன. சேமிப்பை அதிகப்படுத்திப் பணப் புழக்கத்தைக் குறைப்பது என்ற பெயரால் வங்கி வட்டி விகிதத்தை மன்மோகன் சிங் அரசு 1% உயர்த்தியது. இது உள்நாட்டுச் சேமிப்பை அதிகரிப்பதற்குப் பதில் அமெரிக்காவின் வட்டி மூலதனம் வெள்ளமெனப் பாய வழிவகுத்தது. ஏனெனில் அமெரிக்காவில் ரூ100க்கு ஆண்டுக்கு 25 பைசா வட்டிதான் வழங்கப்படுகிறது.

 எந்த உற்பத்தியிலும் நேரடியாக ஈடுபடாத இந்த வட்டி மூலதனம் பல தீய விளைவுகளைத் தூண்டி விடுகிறது. பங்குச் சந்தை சூதாட்டத்தில் ஓரளவுக்கு மேல் இலாபகரமாக இந்த வட்டி மூலதனம் செயல்பட முடிய வில்லை. எனவே தங்கம், தானியம், பெட்ரோலியம் ஆகிய துறைகளில் இணைய வணிகத்திலும் (ஆன்லைன் வர்த்தகம்), மனை வணிகத்திலும் (ரியல் எஸ்டேட்) இந்த வட்டி மூலதனம் பாய்கிறது. இதனால் தங்கத்தின் விலையும் மனை நிலத்தின் விலையும் அச்சமூட்டும் அளவுக்குத் தாறுமாறாக உயர்ந் துள்ளது.

 தானிய விலை பெருமளவு உயர்ந்திருந்தாலும் விளைவித்த உழவர்களுக்கு அதனால் இலாபம் ஏதுமில்லை. கண்ணுக்குத் தெரியாத ஊக பேரப் பெரு வணிகர்களே கொள்ளை இலாபம் பெறுகிறார்கள். மனை விலையேற்றம் உழவர்களை நில விற்பனைக்குத் தூண்டுகிறது. பெரு நகரங்களில் மட்டும் மனை வணிகத்தில் இது நாள் வரை கோலோச்சி வந்த வடநாட்டு வெளிநாட்டு பெருநிறுவனங்கள் சிறு நகரங்களிலும் அவற்றை யொட்டிய கிராமங்களிலும் கால் பதித்து வருகின்றன. தமிழர் தாயகம் நம் கண்முன்னாலேயே அயலாரிடம் கை மாற்றப்பட்டு வருகிறது.

 பழையபடி தங்க நாணய மாற்றுதான் இப்போது தலை யெடுத்துள்ள நாணயப் போரை நிறுத்த உதவும். வெற்றுக் காகிதப் பணத்திலிருந்து தங்க நாணய மாற்றுக்குத் திரும்புவது போர்ப் பொருளாதாரத்தையும் ஊக வணிகத்தையும் கட்டுக்குள் கொண்டு வர உதவி செய்யும்.

 உழைக்கும் மக்களைப் பொறுத்த வரை எந்த அளவுக்கு பணப் பொருளாதாரத்திலிருந்து விலகுகிறார்களோ அந்த அளவுக்கு அவர்களது வாழ்க்கைத் தரத்தைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள முடியும். இது பற்றியும், உலக நாணய மதிப்பிற்குப் பதில் உள்ளூர் நாணய மதிப்பைச் சார்ந்திருப்பது பெரும் தற்காப்பு என்பது குறித்தும் வேறு ஒருவாய்ப்பில் பார்க்கலாம்.